Nowy porządek świata na giełdach: umowy handlowe i potęga sztucznej inteligencji

• Porozumienie handlowe na linii USA-Japonia wywołało falę optymizmu na globalnych rynkach, rodząc nadzieje na łagodniejsze warunki dla Europy.

• Sezon wyników weryfikuje nastroje, a europejskie firmy takie jak SAP odczuwają już negatywne skutki taryf i silnego euro, co uderza w sektory uważane dotąd za odporne.

• Uwaga inwestorów skupia się na amerykańskich gigantach technologicznych i kluczowym pytaniu o to, czy potrafią oni skutecznie zmonetyzować ogromne inwestycje w sztuczną inteligencję.

Gra pozorów na rynkach – Taryfowe układanki i kruchy optymizm

Na globalnych rynkach finansowych zapanował kruchy, lecz wyczuwalny optymizm. Iskrą zapalną okazało się porozumienie handlowe między Stanami Zjednoczonymi a Japonią, które, choć dalekie od ideału, zostało przyjęte z ulgą. Ustalenie taryf na japońskie samochody na poziomie 15% to scenariusz znacznie łagodniejszy od apokaliptycznych wizji mówiących o 25-procentowej stawce. Reakcja była natychmiastowa i euforyczna. Japoński indeks Nikkei poszybował w górę, a akcje gigantów motoryzacyjnych, takich jak Toyota, Mazda czy Subaru, odnotowały spektakularne, kilkunastoprocentowe wzrosty, z których część była największa od dekad. Inwestorzy zadają sobie teraz jedno fundamentalne pytanie: czy Unia Europejska może liczyć na podobny, "kopiuj-wklej" scenariusz w swoich negocjacjach z Waszyngtonem? Nadzieja na to pchnęła europejskie parkiety, w tym niemiecki DAX i francuski CAC 40, do wyraźnych wzrostów na otwarciu.

Jednak za tym rynkowym entuzjazmem kryje się bardziej złożona rzeczywistość. Analitycy studzą nastroje, przypominając, że "ulgowa" 15-procentowa taryfa to wciąż znacząca podwyżka w stosunku do poprzednich stawek. Co więcej, polityka handlowa Waszyngtonu pozostaje nieprzewidywalna i opiera się na serii bilateralnych umów, a nie globalnym łagodzeniu napięć. Dowodem na to jest niemal równoległe ogłoszenie nowego paktu z Indonezją, gdzie warunki są zupełnie inne – 19% cła na towary indonezyjskie w zamian za gigantyczne zakupy amerykańskich samolotów Boeinga oraz produktów rolnych i energetycznych. To pokazuje, że każdy kraj musi negocjować na własnych, unikalnych warunkach, a optymizm związany z jednym porozumieniem może okazać się iluzoryczny w kontekście innych negocjacji. Ta niepewność dotyka nie tylko branży motoryzacyjnej. W sektorze metali trwa prawdziwy wyścig z czasem – armatorzy spieszą się, by dostarczyć ładunki miedzi do amerykańskich portów przed wprowadzeniem planowanych 50-procentowych taryf, co całkowicie zaburza globalne łańcuchy dostaw i tworzy lukratywny, lecz krótkoterminowy arbitraż.

Korporacyjna rzeczywistość zderza się z makroekonomią

Podczas gdy informacje o umowach handlowych napędzają giełdowe indeksy, sezon wyników kwartalnych dostarcza znacznie bardziej trzeźwego obrazu sytuacji. To właśnie tutaj widać, jak makroekonomiczne decyzje polityczne bezpośrednio przekładają się na kondycję finansową firm. Doskonałym przykładem jest niemiecki gigant oprogramowania SAP, którego akcje znalazły się pod presją po publikacji wyników. Firma, uważana dotąd za stosunkowo odporną na zawirowania handlowe, wyraźnie zasygnalizowała, że odczuwa skutki taryf. Jej klienci z sektorów produkcyjnego czy publicznego, dotknięci cłami, wydłużają cykle sprzedażowe i ograniczają wydatki. Dodatkowym ciosem okazały się wahania kursów walut, a konkretnie osłabienie dolara wobec euro. SAP szacuje, że niekorzystne różnice kursowe mogą obciąć wzrost przychodów z chmury obliczeniowej nawet o 3,5 punktu procentowego.

Podobne problemy sygnalizuje Nokia, która obniżyła swoje prognozy, powołując się na te same czynniki – cła i niekorzystny kurs dolara. Sytuacja w sektorze półprzewodników również nie napawa optymizmem. Słabe prognozy amerykańskiego Texas Instruments wywołały negatywną reakcję łańcuchową, uderzając w notowania europejskich graczy, takich jak Infineon czy STMicroelectronics. Te przykłady pokazują, że w globalnej, połączonej gospodarce nie ma w pełni bezpiecznych przystani, a skutki protekcjonizmu rozlewają się znacznie szerzej, niż mogłoby się wydawać. Problemy dotykają także sektora obronnego – francuski Dassault Aviation, mimo starań o wiodącą rolę w projekcie europejskiego myśliwca nowej generacji, notuje spadek zamówień na swoje cywilne odrzutowce biznesowe, co jest bezpośrednio związane z kosztami eksportu do USA. W tym skomplikowanym krajobrazie pozytywnie wyróżnia się włoski UniCredit, który po rezygnacji z przejęcia Banco BPM zapowiedział zwiększenie dywidendy dla akcjonariuszy, co spotkało się z ciepłym przyjęciem rynku. To jednak historia bardziej mikroekonomiczna, która nie zmienia ogólnego, pełnego wyzwań obrazu dla europejskich korporacji.

Technologiczni giganci pod presją – AI jako klucz do przyszłego wzrostu

W centrum uwagi globalnych inwestorów znajdują się obecnie amerykańscy giganci technologiczni, których nadchodzące raporty kwartalne (m.in. Alphabet, Tesla, IBM) będą kluczowym testem dla całego rynku. O ile w Europie głównym tematem pozostają cła, o tyle w USA dyskusja zdominowana jest przez jedno zagadnienie: monetyzację sztucznej inteligencji (AI). Analitycy są zgodni, że rynek chce wreszcie zobaczyć, jak ogromne, miliardowe inwestycje w AI zaczynają przekładać się na realne przychody. Skończył się czas obietnic; nadeszła pora na twarde liczby. Handel związany z AI rozpadł się na dwie części. Pierwsza, uważana za bezpieczną, to inwestycje kapitałowe (capex). Firmy takie jak Nvidia, dominująca na rynku procesorów graficznych, czy TSMC, kluczowy producent chipów, notują rekordowe zyski, ponieważ popyt na sprzęt niezbędny do budowy modeli AI jest nienasycony. Analitycy oceniają, że pozycja Nvidii jest niemal monopolistyczna, a jej klienci, w tym Sam Altman z OpenAI i Elon Musk z xAI, publicznie przyznają, że nie są w stanie zdobyć wystarczającej liczby jej chipów.

Druga, znacznie bardziej niepewna strona medalu, to konsumpcja i wdrożenie AI. Czy firmy takie jak Google, Meta czy Amazon potrafią już skutecznie sprzedawać usługi oparte na AI swoim klientom? Eksperci wskazują, że Meta robi to najskuteczniej, wykorzystując AI do optymalizacji swojego potężnego biznesu reklamowego, co bezpośrednio napędza przychody. Microsoft, dzięki wczesnej inwestycji w OpenAI i integracji AI z platformą chmurową Azure, również wykazuje silny wzrost. Największe pytania dotyczą jednak Apple. Mimo gigantycznej bazy użytkowników i silnej marki, firma postrzegana jest jako spóźniona w wyścigu AI, co budzi niepokój inwestorów i znajduje odzwierciedlenie w tegorocznych notowaniach jej akcji. Nadchodzący sezon wyników będzie więc swoistym "sprawdzam" – inwestorzy będą szukać dowodów na to, że rewolucja AI to nie tylko kosztowna pogoń za innowacją, ale rentowny model biznesowy, który uzasadnia obecne, wysokie wyceny akcji.

Napięcie rośnie – wysokie wyceny i rynkowa nonszalancja

Mimo licznych zagrożeń, od wojen handlowych po niepewność geopolityczną, rynki akcji, zwłaszcza w USA, kontynuują marsz w górę, osiągając historyczne szczyty. Taka sytuacja skłania analityków do mówienia o rosnącym poziomie nonszalancji i samozadowolenia wśród inwestorów. Wskaźnik ceny do zysku dla indeksu S&P 500 przekracza obecnie 22, a nawet po wyłączeniu siedmiu największych spółek technologicznych (tzw. Magnificent 7) wciąż utrzymuje się powyżej 20. To poziomy znacznie przewyższające historyczne średnie, co wskazuje na bardzo optymistyczne oczekiwania co do przyszłych zysków. Rynki zdają się niemal całkowicie ignorować ryzyko taryfowe, traktując je jako "szum informacyjny", który ostatecznie zostanie załagodzony przez negocjacje. To niebezpieczne podejście, ponieważ, jak pokazują raporty europejskich firm, cła mają realny i negatywny wpływ na marże i przychody.

Co zatem podtrzymuje tę hossę? Poza wspomnianą gorączką AI, kluczowym czynnikiem jest oczekiwanie na działania Rezerwy Federalnej. Chociaż na najbliższym posiedzeniu nie spodziewane są żadne zmiany stóp procentowych, rynek liczy na co najmniej dwie obniżki do końca roku. Taka perspektywa łagodzenia polityki pieniężnej działa jak swoista "polisa ubezpieczeniowa" dla inwestorów, dając im poczucie, że Fed w razie potrzeby wesprze gospodarkę i rynki. Analitycy ostrzegają jednak, że to stąpanie po cienkim lodzie. Globalna gospodarka stoi w obliczu strukturalnych wyzwań, a obecny rajd na giełdach w dużej mierze opiera się na wierze w dwa filary: niepowstrzymany rozwój AI i wsparcie ze strony banków centralnych. Najbliższe tygodnie i miesiące pokażą, czy te filary są wystarczająco mocne, aby udźwignąć ciężar rynkowych oczekiwań w zderzeniu z twardą, korporacyjną rzeczywistością.