Inflacja spada tylko na papierze. Rynek widzi powrót presji cenowej

• Oficjalna inflacja w USA spadła do około 3%, ale ceny surowców pozostają wysokie, co sugeruje ukrytą presję cenową.

• Obecne wzrosty cen wynikają głównie z szoków podażowych, a nie silnego popytu, co zmienia dynamikę inflacji.

• Słabszy kurs dolara może stać się kluczowym czynnikiem kolejnej fali inflacyjnej, nawet przy spowolnieniu gospodarczym.

Rozjazd między danymi a rzeczywistością gospodarczą

Na pierwszy rzut oka sytuacja wydaje się stabilizować. Oficjalna inflacja w Stanach Zjednoczonych spadła do około 3% rok do roku, co sugeruje powrót do bardziej kontrolowanych poziomów. Jednak głębsza analiza pokazuje wyraźny rozdźwięk między statystyką a codziennym doświadczeniem konsumentów.

Ceny kluczowych surowców, takich jak ropa, pszenica czy aluminium, pozostają wysokie. W niektórych przypadkach przekraczają poziomy obserwowane w trakcie największej fali inflacyjnej w 2022 roku. Przykłady z rynku detalicznego są jeszcze bardziej wymowne. Cena wołowiny wzrosła o około 40% w ujęciu rocznym, a ceny paliw niemal się podwoiły względem wcześniejszych poziomów.

Taka sytuacja oznacza, że presja inflacyjna nie zniknęła, lecz zmieniła swoją strukturę. Wskazują ekonomiści, że oficjalne wskaźniki mogą nie oddawać w pełni realnych kosztów życia, co wpływa na nastroje konsumenckie i decyzje zakupowe.

Surowce znów napędzają inflację

Historia gospodarcza pokazuje, że wzrost cen surowców często poprzedza kolejne fale inflacji. Podobny schemat obserwowano w latach 70., kiedy początkowe wyhamowanie inflacji zostało przerwane przez nowe szoki podażowe, co doprowadziło do wzrostu inflacji nawet do 15% rocznie.

Obecnie struktura inflacji wskazuje na rosnącą rolę komponentów takich jak żywność i energia. To właśnie te elementy odpowiadały za największe skoki cen w ostatnich latach i ponownie zaczynają przyspieszać od 2024 roku.

Jednocześnie największym składnikiem inflacji pozostają koszty mieszkaniowe. To one w największym stopniu stabilizują obecny wskaźnik CPI. W ostatnich miesiącach ceny nieruchomości zaczęły jednak stopniowo spadać, co może ograniczyć dalszy wzrost inflacji w krótkim terminie.

Zdaniem analityków, aby inflacja ponownie wyraźnie przyspieszyła, konieczne byłoby jednoczesne odbicie cen mieszkań oraz utrzymanie wysokich cen surowców. Na razie taki scenariusz nie jest dominujący, ale nie można go wykluczyć.

Popyt słabnie, a inflacja trwa

Istotną różnicą względem poprzedniego cyklu inflacyjnego jest kondycja konsumenta. W okresie pandemii gospodarstwa domowe dysponowały znacznymi oszczędnościami, które sięgały nawet 30% dochodów. Obecnie wskaźnik ten spadł do około 4,5%, co jest jednym z najniższych poziomów od dwóch dekad.

Oznacza to, że obecna inflacja nie wynika z nadmiernego popytu, lecz z ograniczeń po stronie podaży. Zakłócenia w łańcuchach dostaw, napięcia geopolityczne oraz zmienność rynku energii powodują wzrost kosztów produkcji i transportu.

W takiej sytuacji gospodarka może znaleźć się w trudnym położeniu. Z jednej strony rosną ceny, z drugiej słabnie konsumpcja. To środowisko sprzyja stagnacji gospodarczej, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do recesji.

Jednocześnie działania polityczne, takie jak próby łagodzenia napięć geopolitycznych czy stabilizacji dostaw surowców, mogą ograniczyć presję inflacyjną. Wskazują ekonomiści, że skuteczność tych działań będzie kluczowa dla dalszego kierunku rynku.

Rola dolara w nowej fali inflacji

Jednym z najważniejszych, a często niedocenianych czynników inflacji pozostaje kurs dolara. Historia pokazuje, że osłabienie amerykańskiej waluty może prowadzić do wzrostu cen surowców i inflacji niezależnie od popytu.

W latach 70. dolar stracił ponad 30% swojej wartości, co poprzedziło gwałtowny wzrost inflacji. Podobne mechanizmy obserwowano również w kolejnych dekadach. Kiedy dolar słabnie, ceny surowców wyrażone w tej walucie rosną automatycznie.

Obecnie indeks dolara znajduje się w pobliżu długoterminowego trendu. Zdaniem rynku jest to kluczowy moment. Ewentualny spadek dolara o kolejne 10% mógłby ponownie uruchomić presję inflacyjną, nawet jeśli inne czynniki pozostaną stabilne.

Dodatkowym ryzykiem pozostaje rosnące zadłużenie Stanów Zjednoczonych. Wraz ze wzrostem długu rośnie presja na prowadzenie bardziej ekspansywnej polityki monetarnej, co może prowadzić do osłabienia waluty.

Co to oznacza dla inwestorów i gospodarki

Obecna sytuacja tworzy złożony obraz rynku. Z jednej strony inflacja spada w ujęciu oficjalnym, z drugiej pojawiają się sygnały sugerujące możliwość jej ponownego wzrostu.

W takim środowisku inwestorzy coraz częściej szukają zabezpieczenia przed inflacją. Wskazują analitycy, że aktywa takie jak złoto, surowce czy akcje mogą pełnić rolę ochronną w przypadku osłabienia dolara i wzrostu cen.

Dla gospodarki kluczowe będą trzy czynniki: kierunek polityki monetarnej, stabilność rynku surowców oraz zachowanie dolara. Każdy z nich może przesądzić o tym, czy inflacja pozostanie pod kontrolą, czy powróci w bardziej agresywnej formie.

W krótkim terminie możliwy jest scenariusz stabilizacji, jednak w średnim okresie ryzyko ponownego wzrostu inflacji pozostaje realne.

Scenariusze na kolejne miesiące

W obecnych warunkach można wyróżnić trzy główne ścieżki rozwoju sytuacji:

Pierwszy scenariusz zakłada stabilizację. Spadek popytu i działania polityczne ograniczają presję cenową, a inflacja stopniowo wygasa.

Drugi scenariusz to powrót inflacji. Wzrost cen surowców i osłabienie dolara prowadzą do kolejnej fali wzrostów cen.

Trzeci scenariusz, najbardziej wymagający, to stagflacja. Gospodarka spowalnia, a inflacja utrzymuje się na podwyższonym poziomie.

Zdaniem rynku, to właśnie trzeci wariant zaczyna być coraz częściej brany pod uwagę, zwłaszcza w kontekście globalnych napięć i strukturalnych problemów gospodarki.