Nowy szok energetyczny podbija ceny: Fed w trudnej sytuacji

• Inflacja w USA może sięgnąć 4,2% w 2026 roku, wyraźnie powyżej wcześniejszych prognoz i celów banku centralnego.

• Konflikt na Bliskim Wschodzie podnosi ceny energii i zaburza handel, co przekłada się na globalny wzrost cen.

• Europa pozostaje bardziej wrażliwa na szok energetyczny, co ogranicza wzrost gospodarczy mimo umiarkowanej inflacji.

Geopolityka znów napędza inflację

Eskalacja konfliktu między USA, Izraelem i Iranem stała się jednym z głównych czynników wpływających na globalny rynek finansowy. Zakłócenia w rejonie Cieśniny Ormuz – kluczowego szlaku transportu ropy – doprowadziły do gwałtownego wzrostu cen energii, co niemal natychmiast przełożyło się na inflację.

Według danych, ceny paliw w USA wzrosły w ciągu miesiąca o około dolara na galonie, co pokazuje skalę presji kosztowej. W szerszym ujęciu oznacza to wzrost kosztów transportu, produkcji oraz żywności, a więc efekt domina w całej gospodarce.

Według analityków, jeśli ceny energii utrzymają się na podwyższonym poziomie, inflacja może okazać się bardziej uporczywa niż dotychczas zakładano.

To szczególnie istotne dla kursów walut – droższa energia sprzyja umocnieniu dolara jako bezpiecznej przystani, jednocześnie wywierając presję na waluty krajów importujących surowce, w tym euro.

Fed pod presją: stopy procentowe na dłużej

Prognoza inflacji na poziomie 4,2% w USA oznacza wyraźne odejście od wcześniejszego scenariusza dezinflacyjnego. Jeszcze niedawno oczekiwania oscylowały wokół 2,7–2,8%, co było zbliżone do celu Rezerwy Federalnej.

Obecnie sytuacja się komplikuje. Wzrost cen energii oraz utrzymujące się efekty wcześniejszych ceł sprawiają, że presja inflacyjna ma charakter bardziej strukturalny niż przejściowy.

Zdaniem rynku, Fed może być zmuszony do utrzymania wysokich stóp procentowych nawet do 2027 roku, co znacząco zmienia perspektywy dla gospodarki i inwestorów.

To oznacza:

• wyższe koszty kredytów dla gospodarstw domowych

• ograniczenie inwestycji przedsiębiorstw

• presję na rynek nieruchomości

Jednocześnie pojawia się paradoks – mimo wyższej inflacji, gospodarka USA pozostaje relatywnie odporna, z prognozowanym wzrostem PKB na poziomie około 2% w 2026 roku. W krótkim terminie może to wspierać dolara, ale w dłuższym zwiększa ryzyko przegrzania.

Europa: niższa inflacja, ale słabszy wzrost

W strefie euro sytuacja wygląda inaczej. Inflacja ma wynieść około 2,5%, co pozostaje w zasięgu kontroli Europejskiego Banku Centralnego. Jednak koszt tego „umiarkowanego” scenariusza to wyraźne spowolnienie gospodarcze.

Europa, jako importer energii, jest znacznie bardziej narażona na skutki wzrostu cen surowców. Prognozy wskazują, że wzrost gospodarczy w strefie euro może spaść do zaledwie 0,8% w 2026 roku, co oznacza wyraźne osłabienie aktywności gospodarczej.

W praktyce oznacza to, że:

• kurs euro może pozostawać pod presją wobec dolara,

• europejskie firmy będą zmagać się z wyższymi kosztami energii,

• konsumenci odczują spadek realnych dochodów.

Według ekonomistów, jeśli konflikt się przedłuży, Europa może wejść w okres stagnacji, przy jednoczesnym utrzymaniu podwyższonej inflacji – scenariusz szczególnie niekorzystny dla rynku finansowego.

Co dalej z inflacją i rynkami?

Kluczowym czynnikiem pozostaje rozwój sytuacji geopolitycznej. OECD zakłada, że ceny energii zaczną spadać od połowy 2026 roku, co pozwoliłoby obniżyć inflację – w USA nawet do 1,6% w 2027 roku. Jednak ten scenariusz opiera się na założeniu stabilizacji sytuacji na Bliskim Wschodzie.

Jeśli jednak konflikt się przedłuży:

• inflacja może pozostać wysoka przez dłuższy czas,

• banki centralne będą zmuszone utrzymywać restrykcyjną politykę,

• rynki akcji mogą znaleźć się pod presją.

Z kolei w scenariuszu deeskalacji możliwe jest szybkie odbicie:

• spadek cen energii,

• poprawa nastrojów inwestorów,

• osłabienie dolara i umocnienie walut europejskich.

W krótkim terminie rynki mogą pozostać zmienne, reagując na każde nowe informacje z frontu geopolitycznego. Dla inwestorów oznacza to konieczność większej ostrożności, a dla konsumentów – ryzyko utrzymania wysokich cen.